۱۰ دقیقه آخر امتحان...

زمان تغییر دادن جواب های صحیح به غلط

آب سخت آبی است که حاوی نمکهای معدنی از قبیل ترکیبات کربناتهای هیدروژنی، کلسیم، منیزیم و غیرهاست.

سختی آب بر دو نوع است: دائمی و موقت.

سختی بطور عمده بر اساس دو فلز کلسیم و منیزیم سنجیده میشود. بطور کلی عوامل سختی کاتیونها میباشند مانند آلومینیوم، آهن، منگنز و روی در سختی آب شرکت میکنند ولی کلسیم و منیزیم به مقدار زیاد وجود دارد و کاتیونهای دیگر یا وجود ندارند یا به مقدار خیلی کم هستند. سختی کل (TH) مجموع مقدار کلسیم (Ca) و منیزیم (Mg) میباشد. سختی دائم یا سختی غیرکربناتی (Noncarbonated Hardness) شامل سختی بدون نمکهای بی کربناتی (مانند کلرور، سولفات و غیره) میباشد. سختی موقت یا سختی کربناتی (carbonated Hardness) شامل بی کربنات کلسیم و منیزیم است و از تفاوت سختی کل (TH) و سختی دائم بدست میآید.

فواید آب سخت

معمولاً شکستگی استخوانهای آنهایی که آب سخت میآشامند زودتر بهبود مییابد.

مضرات آب سخت

با وجود فواید آب سخت، سختی بیش از حد آب نیز مضراتی دارد.یکی از این مضرات این است که نوشیدن بیش از حد آب سخت موجب رسوب در افراد سنگ ساز می شود و همچنین موجب بیماری های گوارشی بالخصوص سنگ کلیه است.بنابراین بیشتر توصیه می شود از آب سبک برای شرب استفاده کرد و منیزیم و کلسیم مورد نیاز بدن را از غذاها و یا سبزیجات و میوه جات تهیه نمود. آب سخت موجب از دست دادن طعم و مزه نوشیدنیها میشود. دیر پخته شدن و سفتی حبوبات با آب سخت از دیگر عوارض آن است. به علاوه، آب سخت به جداره دیگهای بخار آسیب زده باعث خوردگی و ایجاد قشر آهکی بر روی جداره دیگها و تأسیسات مرتبط میشود. خوب کف نکردن صابون و موجب افزایش مصرف صابون از دیگر اثرات سختی آب است.

 زبان عربي به عنوان يكي از زبانهاي غني و پرجاذبه كه علاوه بر تاريخ طولاني از گستردگي شايان توجهي برخوردار است ، داراي ويژگيهاي قابل توجهي است كه فراگيري و آموزش آن را اهميت بيشتري مي بخشد .

ساختارهاي بديع و دل انگيز ، فراواني واژگان ، پويايي پذيرش از ديگر زبانها ، تنوع در تعبير و استواري در نظام زباني از مهم ترين ويژگيهاي اين زبان است .

زبان عربي به عنوان زبان كتاب جاودان الهي و ميراث پربهاي اسلامي از حديث و تاريخ و تفسير وجه مشترك ميان مسلمانان جهان می باشد . همچنين جمعيت انبوهي كه از خاور ميانه تا شمال افريقا و مرزهاي جنوب شرق آسيا با اين زبان گفتگو مي كنند و گسترش وسائل ارتباط جمعي همچون شبكه هاي ماهواره اي و اينترنت ، مجلات و نشريات متعدد روز به روز بر دامنه زبان عربی می افزايد و  اهميت فراگيري و استفاده از اين زبان را دو چندان مي كند .

اين ضرورت براي فارسي زبانان كه از طرفي دلدادگان معارف ديني و نيازمند به استفاده از منابع اصيل آن مي باشند و از طرف ديگر زبان آنان با زبان عربي آميختگي فراوان داشته و ادبيات مشترك اين خاستگاه را تقويت مي كند ، از درجه بالاتری برخوردار است . ضمناً ارتباط و پيوند همه جانبه با محيط هاي عربي بويژه كشورهاي مجاور موجب مي شود كه زمينه فراگيري و آموزش زبان عربي بيش از پيش در ايران رونق گيرد .

واما دراین صفحات سعی من براین است محاورات روزمره ومختلف را به زبان عربی به همراه ترجمه آن برای آشنایی علاقمندان به مکالمه عربی درج نمایم. 

برو به ادامه ي مطلب

 ای مثل در مورد کسانی صادق است که خدمتی در حق او انجام می دهند اما او در عوض تشکر ناراضی و طلبکار می باشد .

روزی حضرت سلیمان نبی به خداوند عرض کرد : (( خداوندا ، من می خواهم امروز تمام وحوش و طیور را مهمان کنم ))  خداوند گفت ))به امید کی؟ ))  گفت : (( به امید خودم .)) (( خداوند فرمود برو مهمان کن . ))

حضرت سلیمان رفت و هرچه می توانست از خوراکی جمع کرد و همینکه همه چیز آماده شد رو کرد به خداوند گفت (( پروردگارا به وحوش و طیور امر کن بیایند بخورند . )) در همین وقت ماری از دریا آمد و هرچه حضرت سلیمان تدارک دیده بود را بلعید و برگشت به دریا .  وحوش و طیور آمدند دیدند هیچ چیزی برای خوردن نیست . گفتند پس غذای ما چه شده  حضرت سلیمان گفت هرچه تهیه کرده بودیم ماری از دریا آمد و خورد )) . در این وقت مار دوباره سرش را از آب بیرون کرد و گفت (( من هردفعه خوراکم سه قورت است . اینها که تو تهیه کرده بودی تنها نیم قرت من شد و هنوز دو قرت و نیمش باقیه )) 

در این اثنا مورچه ای رو کرد به آسمان و گفت (( خداوندا حالا من می خواهم تمام وحوش و طیور را مهمان کنم )) از جانب خدا ندا رسید به ((امید کی؟ )) مورچه گفت : ((به اسم خودم ولی به امید تو  . ))

خداوند فرمود برو هرچه داری آماده کن . مورچه رفت و یک پای ملخ را آورد و انداخت وسط و گفت : ((ظاهر و باطن همین است )) از جانب خدا حکم شد تمام وحوش و طیور آمدند و از آن پای ملخ خوردند و مار هم از دریا در آمد و دو قرت و نیمش را که باقی مانده بود خورد ورفت . اما باز هم مقداری از پای ملخ زیاد آمد . خداوند به حضرت سلیمان گفت : ((چطور می خواستی به امید خودت مهمانی بدهی ؟  )) حضرت سلیمان در جواب گفت: (( پروردگارا بزرگی به تو برازنده است و بس . ))

 اگر کسی از دست زن و فرزندش و یا یکی از بستگانش در عذاب باشد و چاره ای هم برای درد خود نیابد ، در مقام سرزنش به او می گویند : ((گربه را باید پای حجله کشت )) .

دختر بد اخلاقی بود که کسی جرات نمی کرد او را خواستگاری کند . تا اینکه یک نفر داوطلب شد که او را به زنی بگیرد ، ورفت و او را گرفت . شب عروسی آنها را وارد حجله کردند . مرد بدون مقدمه رو کرد به گاوی که در حیاط بود و گفت (( برو آب بیاور من تشنه ام )) بعد رو کرد با الاغش و گفت : (( برو آب بیاور بخورم )) . مرتبه سوم رو کرد به گربه ای  که آمد توی خانه گفت : (( برو یک ظرف آب بیاور وگرنه سرت را می برم )) . اما گربه از جایش تکان نخورد . مرد هم معطل نکرد و پرید سر گربه را برید . آن وقت رو کرد به زن و گفت برو یک ظرف آب بیاور . زن فورا آب را حاضر و از آن به بعد هم هر فرمانی شوهر به او می داد بلافاصله انجام می داد . مرد همسایه ماجرا را فهمید . او هم به گربه ی خانه شان گفت : (( برو آب بیاور  وگرنه سرت را می برم . )) زنش که این حرف را شنید گفت : (( آن  که گربه را سر برید پای حجله بود نه بعد از چند سال خانه داری )) .

  انحنای روح من

شانه های خسته ی غرورمن

تکیه گاه بی پنا هی دلم شکسته است

کتف گریه های بی بهانه ام

بازوان حس شاعرانه ام

                                    زخم خورده است

دردهای پوستی کجا ؟

درد دوستی کجا ؟

این سما جت عجیب

پا فشاری شگفت دردهاست

دردهای آشنا

دردهای بومی غریب

دردهای خانگی

دردهای کهنه ی لجوج

اولین قلم

حرف حرف درد را

در دلم نوشته است

دست سر نوشت

                        خون درد را

                                      با گلم سرشته است

پس چگونه سرنوشت نا گزیر خویش را رها کنم؟

درد

رنگ وبوی غنچه ی دل است

پس چگونه من

رنگ وبوی غنچه رازبرگ های توبه توی آن

                                                                جدا کنم

دفتر مرا

دست درد می زند ورق

شعر تازه ی مرا

 درد گفته است

دردهم شنفته است

پس در این میانه من

ازچه حرف می زنم؟

درد، نا  دیگر من است

من چگونه خویش را صدا کنم.

  ^{هرگاه به طور کنایه بخواهند بگویند کسی کاری را خراب کرده این مثل را می گویند ( دسته گل به آب داده ) که قصه آن چنین است :} 

^{دو برادر بودند یکی قدمش سبک و دیگری سنگین و بد قدم . برادر خوش قدم هرکجا می رفت برای اهل آنجا مبارک بود ولی دیگری بعکس برادر اول هرکجا که وارد می شد نظم آنجا به هم می خورد وحتی کار به دعوا و خونریزی هم می کشید . روزی نوبت عروسی برادر نیک قدم رسید. همه و به خصوص اهل و عیال همان برادر بد قدم از او خواستند که شهر  را ترک کند و روز عروسی را در ولایت دیگری به سر برد. به وجود اینکه برادر نیک قدم خیلی مشتاق بود که در عروسی برادرش حضور داشته باشد با اصرار دیگران قانع شد برای خوشبختی برادرش آنجا را ترک کند .}

^{آقای سنگین قدم از آبادی دور شد رفت و رفت و رفت تا که خستگی بر او چیره شد چشمه آبی یافت و در کنار آن نشست آبی نوشید غذایی را که به همراه داشت خورد و زیر سایه ی درخت کنار چشمه دراز کشید و مشغول استراحت شد دلش به هوای عروسی برادر بود و داشت به مراسم فکر میکرد که ناگهان نگاهش به گلهای وحشی کنار رود دوخته شد با خود گفت که حالا که من به برادرم و عروسی اش دسترسی ندارم و از آنجا که این رود از صحن خانه برادرم می گذرد پس دسته ای از این گلهای زیبا بچینم و آن ها را به آب بیندازم تا اینگونه پدر و برادرم را خوشحال کنم . با زحمت دسته گلی چید با سلیقه آن را آراست و به آب انداخت .} 

^{صحن حیاط برادر حوض بزرگی داشت  که آب رود از یکطرف آن وارد و از طرف دیگر به باغ های آبادی می رفت . می دانیم وقتی چیز سبکی به گردابی می افتد مشکل خارج می شود بلکه دور می زند و به محل ریزش آب بر میگردد . مجلس محیا شده بود و بساط عقد و عروسی را چیده بودند که دسته گل به حوض صحن برادر رسید در این هنگام دختر بچه ای که در حیاط با بچه های دیگر مشغول بازی بود  توجهش معطوف گل می شود دست دراز کردن بچه همانا و به آب افتادن همانا و غرق شدن همانا . پدر بچه که خیلی دخترش را دوست میداشت زنش را مقصر دانست و او را به شکلی به باد کتک گرفت که زن نیز تلف شد . عقد و عروسی بهم خورد و همه گریان به خانه برگشتند . تنگ غروب که برادر سنگین قدم به خانه بازگشت همه را ناراحت یافت پدرش از او پرسید تو چه کاری کردی که عروسی برادرت سر نگرفت ؟ جواب داد به خدا من کاری نکردم فقط دسته گلی به آب دادم. پدرش گفت پس بگو تو آن دسته گل را به آب دادی و این فتنه را برپا نمودی .....}

برو به ادامه ي مطلب

 سلام به شما عزیزان

من قصد دارم هر از چندگاهی به بررسی ضرب المثل های ایرانی پرداخته و داستانی را که  ضرب المثل از آن نشات گرفته برایتان بازگو نمایم امیدوارم که دوستش بدارید .

ضرب المثلی که اینبار برایتان در نظر گرفتم آش نخورده و دهان سوخته است .

هرگاه کسی گناهی مرتکب نشده باشد و مردم او را گناهکار بدانند ، این مثل را گویند که مترادف است با (( گرگ دهن آلوده و یوسف ندردیده )) و قصه ی آن چنین است :

 آقا من ثابت کردم 2×2 می شه 5 میگی نه بریم ببنیم.

                                                    0=20-20

                                                    0=25-25

                                                 25-25=20-20 

 تا اینجاش درسته؟ الان فاکتور گیری می کنیم میشه:

                                                   (5-5)5  = (5-5) ×4

 دو عبارت (5-5) رو از دو طرف حذف می کنبم که میشه:

                                               5=4

            در نتیجه:

                                                 ((     5=2×2  ))

اگه می تونین اثبات کنین نادرسته :

اگه تونستین.................................

غمگـــینم 
مـانند پدری که بـه او سـبد کـالا تعـلق نگرفـته است !

وحشت ناک ترین پیامک سال که قلب هزاران نفر را شکست :

سبد کالایی دولت به شما تعلق نمی گیرد...

یجور میان اینجا قیافه میگیرن انگار من بهشون سبد کالا ندادم !

صف اگر در ثریا هم باشد مردمانی از سرزمین پارس در آن شرکت خواهند کرد...